Psi węch jako zmysł komunikacji. Psy za pomocą zapachów komunikują się między sobą. Służą do tego właśnie feromony, najczęściej wydalane w moczu. Istnieje kilka rodzajów feromonów, które niosą innego rodzaju informacje – od ostrzegawczych, poprzez budujące więź między matką a szczeniakami, aż po seksualne. Wygląd Shih Tzu. Shih Tzu to pies o mocnej budowie ciała i obfitym włosie. Najbardziej charakterystyczną cechą rasy jest imponująca, królewska szata. Długi i delikatny włos opada nad oczami, obficie pokrywając brodę oraz bokobrody. Na kufie rośnie w górę, dając efekt „kwiatu chryzantemy”. Dorosłe osobniki powinny osiągać Oto ciekawostki, informacje i fakty o psach rasy Beagle. 1. Beagle to psy gończe – mają one bardzo duży instynkt łowiecki, jednak pełnią one również świetnie rolę towarzysza człowieka. 2. Waga psów tej rasy waha się pomiędzy 10 a 15 kg, a ich wzrost sięga około 35 cm. 3. STANDARDNÍ VZHLED. Celkový vzhled: Nepříliš vysoký, avšak dostatečně robustní pes disponující bohatou srstí, která se v obličejové oblasti rozrůstá do všech stran, a tak připomíná svým vzhledem chryzantému. Jeho vystupování je plné sebejistoty, někdy může shih-tzu působit až arogantním a povýšeným dojmem rekomendacje dla Ciebie. 55, 99 zł. Royal Canin Shih Tzu Adult 1,5kg. 63,98 zł z dostawą. dostawa pojutrze. 4, 79 zł. Książeczka zdrowia psa Shih Tzu. 8,78 zł z dostawą. Vay Tiền Trả Góp 24 Tháng. Psy towarzyszą ludzkości od setek lat. Oswojone zwierzęta domowe mogą pełnić funkcję obronną, pomagać w codziennych czynnościach, a nawet stać się najlepszym przyjacielem człowieka. Dla osób niepełnosprawnych, np. niewidzących, pies staje się przewodnikiem, który chroni przed wszelkimi niebezpieczeństwami. Zobacz ciekawostki o psach, które stawiają te niezwykłe zwierzęta w pozytywnym świetle. Co wiemy o psach – skąd się wzięły w naszych domach? Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek nad tym, jak znalazły się w naszych domach czy mieszkaniach psy? Ciekawostki dotyczące ich pochodzenia pozwolą rozwiać takie wątpliwości. Pies jest zwierzęciem pochodzącym od wilka szarego – dumnego i dzikiego. Minęło sporo czasu od chwili, gdy te dwa gatunki czworonogów miały jednak wiele wspólnego. Psy oddzieliły się od wilka szarego około 125 tys. lat temu. Następnie wykształcił się osobny gatunek, który z czasem został udomowiony przez człowieka i był wykorzystywany do prac gospodarczych czy transportu. Obecnie jest tylko kilka ras psów, które mają w swoim genotypie geny wilka szarego. To między innymi: chart perski,chow chow,terier tybetański,syberyjski husky,pekińczyk,shih tzu. Psy – ciekawostki o udomowieniu Najprawdopodobniej udomowienie psa miało miejsce około 17-12 tys. lat temu. Początkowo te zwierzęta służyły człowiekowi do tropienia i transportu zwierzyny łownej na bezkresnych połaciach Syberii. Dziś nadal są tam wykorzystywane. Ciekawostki o psach dostarczane przez kolejnych naukowców pozwoliły człowiekowi lepiej poznać różne rasy tych zwierząt. Na początek warto podkreślić najważniejszą psią ciekawostkę, mianowicie to, że psy stanowią najbardziej zróżnicowany gatunek zwierząt w skali światowej. Badacze cały czas prowadzą badania i analizy, które pozwalają na wyszczególnienie nowych ras i opisanie ich. Większość obecnie wyodrębnionych ras nie została stworzona w naturalnym trybie, ale poprzez sztuczny dobór osobników do krycia. Człowiek kształtuje je różnymi metodami, by wzmacniać ich pożądane cechy wyglądu i charakteru. Ciekawostki o rasach psów Informacje o psach nie były przez lata usystematyzowane. Zmieniło się to za sprawą Karola Linneusza, który opisał czworonoga pod łacińską nazwą Canis familiaris w 1758 roku. Wyraźnie oddzielił on gatunek psów jako takich od wilka, który został zaklasyfikowany jako Canis lupus. Dziś systematyka ras psów zadziwia swoją rozbudowaną strukturą. Istnieje ich ponad 150, a dodatkowo są podzielone na 8 klas. Najbardziej popularną rasą są obecnie labradory. Z kolei największą na świecie jest wilczarz irlandzki. Takie ciekawostki o rasach psów pozwolą ci być może wybrać swojego przyszłego pupila! Zdrowotne ciekawostki o psach Co wiemy o psach, jeśli chodzi o ich ciało? Sprawdźmy! Szósty zmysł czy powonienie – coś o psach i ich znakomitym nosie Psy mają bardzo wyczulony zmysł węchu. Ich nos potrafi wyczuć zapachy z dużej odległości, dlatego wiele ras sprawdza się bardzo dobrze jako zwierzęta tropiące. Jednak wiedz również i o tym, że takie czworonogi mają tak czuły węch, że potrafią wyczuć różne typy nowotworów, płuc,skóry,piersi,pęcherza moczowego,prostaty. Ciekawostką dotyczącą pewnych ras psów jest to, że mają one wrodzone umiejętności w tropieniu poważnych chorób u człowieka. Poddane odpowiedniemu, ukierunkowanemu szkoleniu mogą wywąchać u pacjentów raka różnych narządów. Być może komórki rakowe powodują wydzielanie specyficznego zapachu, który jest identyfikowany właśnie przez psy. Jako psią ciekawostkę zalicza się to, że czworonożny pupil może wykryć i inne problemy zdrowotne u swojego pana lub u osób w swoim otoczeniu. Mowa o takich schorzeniach jak: cukrzyca i groźne wahania poziomu glukozy we krwi;napady padaczki (epilepsji) – nawet na 45 minut przed wystąpieniem ataku. Takie ostrzegawcze działanie psów może być kluczowe nie tylko dla zdrowia, ale niekiedy i życia człowieka. Psie ciekawostki – węch, słuch i wzrok Psi węch jest silnym zmysłem, z którego pupil korzysta w specyficzny sposób. Kiedy węszy, używa swoich nozdrzy. Prawe połączone jest z prawą półkulą mózgową i odpowiada za analizę bodźców obcych, które mogą wywoływać strach i lęk u zwierzęcia. Natomiast lewe nozdrze połączone jest z lewą półkulą mózgu zwierzęcia i analizuje bodźce, które ten zna i są dla niego uznawane za bezpieczne. Zmysł zapachu u psa jest od 10 do 100 tys. razy mocniejszy niż u człowieka. Ciekawostką o psach jest także i to, że mają znakomity słuch. Potrafią zlokalizować źródło dźwięku w zaledwie 0,06 sekundy. Służą im do tego obrotowe ruchy uszu, które są sterowane kilkunastoma oddzielnymi mięśniami. Psi słuch najlepiej działa przy dźwiękach o częstotliwości 8000 Hz. Człowiek najlepiej słyszy przy częstotliwości 4-krotnie niższej – 2000 Hz. Wzrok tych zwierząt to kolejna ciekawostka. U psów budowa oka jest inna niż u człowieka. Widzi mniej ostro otaczający go świat, a oko nie jest przystosowane do obserwacji przedmiotów i ludzi z bliska. Ostrzej widzi obiekty w ruchu. Wszystko dlatego, że w naturze psom, jak i ich praprzodkom wilkom, wzrok nie jest niezbędny do działania. Znakomity słuch i węch pozwalają na polowanie i dostrzeżenie ewentualnego niebezpieczeństwa. W oczach psów znajduje się też membrana, która pozwalają im widzieć lepiej w zupełnych ciemnościach. Najnowsze informacje o psach dowodzą, że zwierzęta te widzą kolory, choć nie w tak wyraźny sposób jak człowiek. Do tego te czworonogi mają trzy powieki – górną, dolną i trzecią, odpowiadającą za utrzymanie wilgotności i ochronę oczu. Budowa ciała psów Kolejna psia ciekawostka wskazuje, że dorosły czworonóg ma 319 kości, podczas gdy człowiek tylko 206. Szczenięta rodzą się ślepe, głuche i bez zębów. Najpierw małe pieski mają komplet 28 zębów, a dorosłe czworonogi – 42. Czy wiesz, że psy też się pocą? Mają gruczoły potowe na opuszkach łap, ale dla schłodzenia się w upalne dni czy po wysiłku zaczynają po prostu dyszeć. Psy nie mają aż tylu kubków smakowych co człowiek. Ich liczba to około 1700. Dla porównania, ludzie mają ich około 9000, a koty – zaledwie 473. Normalna temperatura ciała człowieka wynosi 36,6 stopni Celsjusza, a psa – 38 stopni. Typowe zachowania psów – ciekawostki Najwięcej ciekawostek o psach może ci przekazać psi behawiorysta, czyli inaczej specjalista od zachowań tych zwierząt. Podczas pracy z czworonogami może on dostrzec, jakie są ich zachowania i modyfikować je. Na przykład częstym problemem, z jakim do behawiorysty zgłaszają się właściciele psów, jest niszczenie mebli i różnych przedmiotów w domu podczas nieobecności rodziny. Czworonóg, pozostawiony sam sobie, może zacząć drapać meble tapicerowane, pożerać buty i inne drobne przedmioty. Wyje, piszczy i szczeka, ale nie dlatego, że jest złośliwy. Najczęściej jest to spowodowane tym, że pies cierpi na lęk separacyjny. Wydaje ci się, że twój czworonożny pupil cały czas śpi? To nie tylko wrażenie, to fakt. Informacje o psach przekazywane przez naukowców wskazują, że ten czworonóg potrzebuje do regeneracji organizmu na co dzień średnio od 14 do 16 godzin snu, czyli śpi znacznie więcej niż człowiek. Jednak, nawet kiedy ma zamknięte oczy, nie zapada w głęboki sen, ale drzemie, zwinięty zwykle w kłębek. W fazę głębokiego snu zwierzę wchodzi w pozycji „zdechł pies”. Komunikacja z psem – ciekawostki Pies, rzecz jasna, nie potrafi porozumiewać się z ludźmi w konwencjonalny sposób. Jednak obserwacja jego zachowania czy poszczególnych elementów budowy ciała pozwoli właścicielowi bezbłędnie rozpoznać, co takiego ma do przekazania zwierzę. Ciekawostki o psach wskazują między innymi na psie uszy, które pełnią ważną funkcję w procesie komunikacji z otoczeniem – z człowiekiem, ale i z innymi czworonogami. Obserwacja uszu zwierzęcia pozwala na wyciąganie trafnych wniosków: lekko skierowane do przodu uszy – pies jest zrelaksowany;postawione uszy do przodu – strach u zwierzęcia;skierowanie jednego ucha do przodu, a drugiego do tyłu – wzmożona czujność u psa i gotowość do podjęcia walki;położenie uszu po sobie – zwierzę odczuwa niepokój. Ciekawostki o psach i wychowywaniu ich z dziećmi Rodzice zastanawiają się, czy dobrym wyborem jest zakup szczeniaka dla kilkuletniego dziecka. Zdarza się, że pies pojawia się równolegle z noworodkiem. Czy to działanie jest prawidłowe? Jak najbardziej. Sprawdź psie ciekawostki i to, co mówią o ich wpływie na wychowywanie dzieci! Analizy wielu przypadków dowodzą, że dzieci, które wychowują się w domu z psem, są bardziej empatyczne, zdrowsze i przyjaźniejsze niż inne. Potrafią radzić sobie w wielu sytuacjach życiowych. Obdarzają uczuciem czworonoga, który odwdzięcza się bezgranicznym oddaniem. Badania wykazały, że dzieci pochodzące z domów, w których są psy, rozwijają większą odporność na wszelkiego rodzaju schorzenia, w tym przede wszystkim alergie skórne czy wziewne. Wszystko dlatego, że mają po prostu silniejszy system odpornościowy i mikrobiom. Rodzice nie muszą przejmować się tym, że dzieci potrafią całować bez końca swoich pupili. To nic złego, a bakterie i inne drobnoustroje, które przekazują sobie nawzajem, wcale nie muszą być dla nich zagrożeniem. Wręcz przeciwnie. „Buziaki” dawane psom przez dzieci powodują, że u człowieka powstaje tak zwany pozytywny efekt probiotyczny. Wykształca się większa odporność, co jest ciekawostką o psach, którą warto poznać. Muzyczne ciekawostki o psach Co wiemy o psach i ich rozrywkach? Wiele ras uwielbia aktywność fizyczną. Czy wiedziałeś jednak coś o psach i ich preferencjach muzycznych? Otóż w 2017 roku zespół Alestorm ze Szkocji, specjalizujący się w muzyce określanej jako piracki metal, wydał specyficzną płytę w wersji dla ludzi i dla psów. Krążek „No Grave But The Sea” w wersji zwierzęcej zamiast wokali ma psie szczekanie. Czy to oznacza, że takie czworonogi lubią gatunek muzyki metalowej? Niekoniecznie. W internecie można znaleźć muzykę relaksacyjną dedykowaną właśnie takim zwierzętom. Czy jest skuteczna i odpręża? Takiej potwierdzonej informacji o psach niestety nie ma. Cenne informacje o psach i ich żywieniu Uwielbiasz czekoladę? Twój pies chciałby spróbować twojego batonika czekoladowego? Uwaga! Nie pozwól mu na to. Zawiera ona szkodliwy dla psów składnik – teobrominę. Musisz wiedzieć, że jego spożycie może doprowadzić do poważnego zatrucia u zwierzęcia, a nawet w skrajnych przypadkach do śmierci psa. Ciekawostka jest taka, że nie od razu po spożyciu czekolady u czworonoga pojawiają się objawy zatrucia. Najczęściej można je zauważyć w ciągu około 4 godzin po zjedzeniu słodyczy i nie należy ich ignorować. Najlepiej udać się wówczas do weterynarza. Psy nie mogą spożywać także winogron czy rodzynek, ponieważ powodują u nich niewydolność nerek. Szkodzą im gotowana cebula, kawa i produkty z kofeiną czy orzechy makadamia. Śmiertelne mogą być spożyte przez czworonoga pestki jabłek i gruszek, z uwagi na zawartość arsenu. Podsumowanie Ciekawostki o psach pozwalają lepiej poznać czworonoga, który towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Ma on szczególnie wyczulony słuch i węch. Potrafi się porozumiewać z człowiekiem za pomocą gestów. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów Shih Tzu jest niezwykłym psem, który przyciąga uwagę. Pod tą długą grzywą skrywa się wesoły i żywotny czworonóg, który potrafi zaskoczyć samodzielnością i z całą pewnością będzie wiernym i oddanym towarzyszem. Spis treści Ozdobny pies, ozdobna szataZ klasztorów na sofyCharakter: wesoły i niezależnyZdrowie: Kompetentna hodowla najlepszą profilaktykąOdpowiednie pożywienie dla Shih TzuPielęgnacja sierściWychowanieCzym zająć Shih TzuCzy Shih Tzu to pies dla mnie?Gdzie znaleźć wymarzonego Shih Tzu? Ozdobny pies, ozdobna szata W oczy u psa rasy Shih Tzu rzuca się przede wszystkim jego ozdobna szata: wysokiego na około 27 cm w kłębie i ważącego do 7,5 kg psa cechuje bardzo bujna, długa sierść. Do tego posiada on także niezwykle bogaty podszerstek. Shih Tzu występują niemal we wszystkich możliwych wariantach barwnych. Grzywę najczęściej ścina się na krótko lub podwiązuje, by nie przeszkadzała w widzeniu. Ich wiszące uszy często nie są widoczne za sprawą bujnego futra. Ogon Shih Tzu nosi zawinięty na grzbiecie. Z klasztorów na sofy Mnichowie w tybetańskich klasztorach uważali, że przodkowie Shih Tzu to „lwie pieski” Buddy. Legenda mówi, że Budda otaczał się małymi pieskami, które w razie niebezpieczeństwa potrafiły zamieniać się w lwy. Tybetańscy mnisi hodowali te małe pieski jako psy klasztorne, których zadaniem było pilnowanie i ochrona świętych przybytków. Sprzyjał im w tym z pewnością ich ponadprzeciętnie dobry słuch. Od tych klasztornych piesków pochodzą poza Shih Tzu także teriery tybetańskie, Lhasa apso czy pekińczyki. Shih Tzu i Lhasa apso właśnie temu pochodzeniu zawdzięczają swoje dźwięcznie brzmiące nazwy: Obie oznaczają „lwie pieski”, z tym że „Shih Tzu” pochodzi z języka chińskiego, a „Lhasa apso” z tybetańskiego. Przypuszczalnie w XVII wieku pieski klasztorne dostały się na chiński dwór cesarski jako forma daniny i tam hodowane były dalej jako luksusowe psy ozdobne. Dopiero w początkach XX wieku Chiny zezwoliły na eksport psów tej rasy i pierwsze egzemplarze dotarły do Europy i Ameryki. W 1929 Wielka Brytania uznała rasę za własną. Kiedy w 1949 roku w Chinach zapanował komunizm, wiele Shih Tzu spotkał tragiczny los: Były one postrzegane za bezużyteczne i mordowane – oznaczało to jednocześnie koniec chińskich hodowli tej rasy. Charakter: wesoły i niezależny Małe „lwie pieski” cechuje niebywała żywotność i temperament, jednocześnie absolutnie nie są przy tym nerwowe. Shih Tzu jest otwarty i przyjacielski wobec ludzi i innych zwierząt, także innych psów. Pomimo całej swojej towarzyskości i chęci do zabawy często sprawia jednak wrażenie bardzo niezależnego. Objawia się w tej cesze nieco owego „lwa”, ponieważ wówczas Shih Tzu wydaje się być podobny z charakteru bardziej do kota niż do psa, bywa przekorny. Jego zamiłowanie do zabaw przeważa nad innymi cechami – Shih Tzu roznieca dobry humor, jego wychowanie przy odrobinie wiedzy nie powinno sprawiać problemów. Zdrowie: Kompetentna hodowla najlepszą profilaktyką Do najczęściej występujących u Shih Tzu problemów zdrowotnych zaliczają się wynikające z budowy ich nosków problemy z oddychaniem oraz problemy z oczami. Powodem tych problemów jest powstała na skutek hodowli selektywnej brachycefalia (deformacja czaszki): Czaszka jest zbyt krótka i za szeroka. Shih Tzu cierpią w związku z tym często z powodu zwężenia górnych dróg oddechowych, bardziej podatne są także ich kanaliki łzowe. Po stronie kupującego leży odpowiedzialność, by znaleźć hodowcę, dla którego istotne jest zdrowe prowadzenie hodowli według standardów rasy. Shih Tzu nie jest, ze względu na ilość sierści, wielkim fanem upałów – latem popołudniowy spacer skróć więc najlepiej do minimum, na dłuższy wybierz się późnym wieczorem, gdy jest zdecydowanie chłodniej. Odnotowuje się, że psy rasy Shih Tzu mogą dożyć 16 lat. Odpowiednie pożywienie dla Shih Tzu Optymalne pożywienie dla psa rasy Shih Tzu powinno bazować przede wszystkim na mięsie i nie zawierać zbóż. Jeśli żywisz swojego Shih Tzu karmą suchą, powinieneś uważać, by przyjmował on dużą ilość świeżej wody i innych płynów. Istnieje wiele karm przeznaczonych specjalnie dla psów małych ras lub też dopasowanych do potrzeb psów rasy Shih Tzu – te cechuje przede wszystkim specjalnie opracowany kształt krokiecików. Zwracaj zawsze uwagę na to, że na pierwszym miejscu w składzie ilościowym karmy powinno znajdować się mięso. Ponieważ ściśle przylegające do siebie zęby małych psów wykazują tendencję do kamienia, powinieneś także regularnie podawać Shih Tzu przysmaki dentystyczne. Od szczenięcia przyzwyczajaj go do szczotkowania zębów specjalną pastą dla psów. Do czyszczenia zębów nadadzą się także małe kawałki mięsa wołowego. Pielęgnacja sierści Tak, z bujną grzywą Shih Tzu wiąże się wiele pracy. Prywatni właściciele, którzy nie myślą o startowaniu ze swoimi Shih Tzu na wystawach psów, mogą ułatwić sobie pielęgnację ich sierści, obcinając ją regularnie na krótko – ułatwi to także psu zabawę na powietrzu, która zawsze dla psów wystawowych jest problematyczna, gdyż wiąże się z uciążliwym ciągnięciem za sobą długiej sierści. Tak czy inaczej sierść trzeba skracać regularnie, by nie włóczyła się po ziemi. Zwracaj zawsze uwagę, żeby grzywa nie zakrywała oczu „lwiego pieska” i nie zasłaniała mu widoczności – poza tym wpadanie sierści do oczu może wywoływać zapalenia. Raz na tydzień powinieneś porządnie wyczesać sierść, by się nie kudłaciła. Najbardziej podatne na kołtunienie jest sierść na wewnętrznych częściach ud i za uszami. Pielęgnację sierści zacznij już od szczenięcia, wówczas łatwiej będzie psu wysiedzieć w czasie żmudnego wyczesywania każdego pasma. Codziennie sprawdzaj, czy w futro nie zaplątały się gałązki lub inne zanieczyszczenia. Nie możesz zapomnieć także o częstej kontroli pod kątem obecności pasożytów, nietrudno przeoczyć kleszcza pod tak gęstą sierścią! Do kąpieli używaj wyłącznie specjalnych szamponów dla psów. Zaletą futra Shih Tzu jest fakt, iż prawie w ogóle nie linieje. Wychowanie Shih Tzu jest nie tylko skory do zabaw, ale także chętny do nauki, co zdecydowanie ułatwia jego wychowanie. Jednak jego upartość może czasami stanowić wyzwanie dla właściciela. Łagodna konsekwencja w wychowaniu to podstawa sukcesu. Jeśli raz ustąpisz w egzekwowaniu pożądanego zachowania, sprytny Shih Tzu wykorzysta to w przyszłości. Wielu przedstawicieli rasy Shih Tzu wie też doskonale, jak wykorzystać swój urok i próbuje swoje cele osiągnąć poprzez skomlenie, zaczepianie i błagalne spojrzenia – najlepiej już od szczenięcia uświadom mu, że te sposoby na Ciebie nie działają, ignorując takie jego starania. Optymalnie zsocjalizować Shih Tzu możesz poprzez regularne odwiedzanie szkoły dla psów, gdzie nauczy się, jak obchodzić się z czworonogami każdej wielkości – zwłaszcza samce Shih Tzu bez odpowiedniego przystosowania za szczeniaka mogą później mieć tendencję do dążenia do dominacji nad innymi psami. Czym zająć Shih Tzu Shih Tzu kochają długie spacery i zabawy – często nawet mimo zaawansowanego wieku. Poza tym większość małych „lwich piesków” szczególnie lubi wodę, przy czym już niewielkie kałuże potrafią sprowokować je do rozochoconego czołgania się. Pomimo swojej wielkości Shih Tzu to bynajmniej nie typowe pieski kanapowe. Na zewnątrz ci mali odkrywcy są zawsze bardzo aktywni. Wytresowane odpowiednio osobniki tej rasy towarzyszą także często podczas konnych wycieczek. Jeśli często wyjeżdżasz służbowo i chciałbyś zabierać ze sobą swojego pupila, nie ma problemu: Ten sympatyczny piesek wręcz może Ci pomóc – Shih Tzu nadają się doskonale na psy terapeutyczne. Ich spokojny i towarzyski charakter w połączeniu z uroczym wyglądem sprawiają, że Shih Tzu wykorzystuje się często do terapeutycznych wizyt w szpitalach, domach spokojnej starości i domach dziecka – naturalnie wymaga to uprzedniego przeprowadzenia odpowiednich szkoleń i testów osobowościowych dla psów. Czy Shih Tzu to pies dla mnie? Shih Tzu pasuje zarówno do rodziny, w której dużo się dzieje, jak i do singla, który chce w swoje częste i długie podróże zabierać pupila. Przy tym nadaje się doskonale także dla początkujących właścicieli, o ile dobrze doinformują się w temacie pielęgnacji futra i są gotowi poświęcać jej czas. Shih Tzu poczuje się dobrze i w obszarze miejskim i w domu z ogrodem. Czasami słyszy się opinię, że Shih Tzu to doskonały pies dla alergika, ponieważ prawie nie linieje – nie jest to jednak zgodne z prawdą, gdyż alergicy nie reagują na włosy psa, lecz na jego ślinę oraz złuszczony naskórek. Przed przygarnięciem psa, upewnij się, że żaden z domowników nie cierpi na alergie. Pielęgnację sierści Shih Tzu powinieneś rozplanować długoterminowo: codziennie, przez zakładając 16 lat, będzie wymagała pielęgnacji. Ustal, co zrobisz z psem w razie urlopu czy ewentualnej choroby. Jeśli planujesz zabierać go ze sobą na wakacje, weź pod uwagę, że nie wszystkie hotele przyjmują zwierzęta oraz, że Shih Tzu źle znosi upały. Poza podstawowym wyposażeniem w postaci misek, smyczy, pasów samochodowych, koców i legowiska, będziesz potrzebował także szczotek i grzebieni, maszynki do strzyżenia czy zabawek. Do tego dochodzą regularne koszty karm, kontrolnych wizyt weterynaryjnych oraz ewentualnych podatków i wizyt kosmetycznych. Także w razie choroby mogą pojawić się niemałe koszty leczenia. Gdzie znaleźć wymarzonego Shih Tzu? Shih Tzu to rasa zaliczana do grona ulubionych, dlatego też stosunkowo łatwo znaleźć szczenięta tejże rasy. Wystrzegaj się jednak niezrzeszonych hodowców, którzy rozprowadzają szczenięta bez rodowodów w „korzystnej cenie”. Takim hodowcom nie zależy na zdrowiu i dobrze ich zwierząt, a chodzi im jedynie o szybki zysk. Profesjonalny hodowca musi być członkiem związku hodowców i powinien bez problemu w każdej chwili móc pokazać Ci testy zdrowotne rodziców szczenięcia. Musi on zadbać o to, by zredukować do minimum ryzyko wystąpienia chorób genetycznych. Hodowca, któremu zależy na swoich pieskach, chętnie posłuży radą i udzieli odpowiedzi na wszelkie nurtujące Cię pytania. Jeśli także on zadaje Ci pytania i poucza odnośnie hodowli psa, to dobra oznaka – z pewnością zależy mu na tym, by jego szczenię trafiło w dobre ręce. Jeśli chciałbyś podarować dom starszemu psu, rozejrzyj się w Internecie – niejeden Shih Tzu szuka właściciela. Shih Tzu bez rodowodu to także Shih Tzu! Chwycić za serce może Cię także psiak ze schroniska. W rozmowie z załogą schroniska czy wcześniejszym właścicielem Shih Tzu postaraj się upewnić, że piesek będzie do Ciebie pasował charakterologicznie. Dorosły pies z reguły został już w najważniejszych kwestiach wychowany, co będzie pomocne zwłaszcza dla początkujących właścicieli. Jeśli to możliwe, najlepiej poznaj nieco bliżej swojego potencjalnego nowego domownika i przede wszystkim dowiedz się, jak z nim postępować. Życzymy wspaniałych przygód z wesołym Shih Tzu! Pochodzenie Od dawnych lat w Tybecie żyły dwie rodzime rasy psów, będące całkowitym przeciwieństwem, zarówno pod wzgledem wyglądu jak i uzytkowości: potężny mastiff tybetański i maleńki shih tzu. Doskonale ze sobą współpracowały: pierwszy z nich pilnował domostw, towarzyszył swoim właścicielom podczas przemieszczania się po bezkresnych szlakach handlowych i chronił ich przed dzikimi zwierzętami, był więc psem typowo użytkowym. Rolą drugiego było ostrzeganie, jeśli usłyszał coś podejrzanego. Trzymano je przede wszystkim przy światyniach i wykorzystywano jako psy stróżujące, a w domach zamożnych Tybetańczyków pełniły rolę psów towarzyszących. Podczas gdy mastiffy nadal są psami ciężko pracującymi, shih tzu z biegiem lat zrobiły oszałamiającą karierę jako luksusowe psy rodzinne i do towarzystwa. Choć na temat pochodzenia shih tzu istnieje wiele teorii, to jedno nie ulega wątpliwości, że początków rasy należy szukać w Tybecie. Dalajlamowie chętnie otaczali się tymi małymi pieskami wierząc, że są one uosobieniem lwów towarzyszących Buddzie. Inne psy nie miały tu wstępu, dzięki czemu hodowano je w czystości rasy. Ponieważ Tybet pozostawał w zależności od Chin, tybetańscy władcy często składali wizyty chińskiemu cesarzowi, przywożąc mu w prezencie te bardzo cenione na cesarskim dworze pieski. Otrzymanie psa-lwa nawet dla cesarza było zaszczytem. To one dały początek największej na świecie, liczącej około tysiąca psów hodowli. Stworzono im idealne warunki, do pilnowania, by nic im nie brakowało zatrudniono setki niewolników, podobno prowadzono nawet coś na kształt ksiąg rodowodowych, których istnienia nie udało się jednak potwierdzić. Działania cesarskiej hodowli zaowocowały powstaniem dwóch pięknych miniaturowych ras psów: pekińczyka i shih tzu. Ponieważ nie ulega wątpliwości, że obie te rasy były kojarzone między sobą, to właśnie domieszką krwi pekińczyka tłumaczy się odmienny wygląd shih tzu od swoich tybetańskich przodków i swego kuzyna lhassa apso. Co ciekawe, nazwy obu ras znaczą to samo: lwi pies. Przez wiele lat prawo posiadania shih tzu przysługiwało wyłącznie cesarzowi a także tym osobom, które jako dowód sympatii otrzymały go od niego w prezencie. Taki dar był oczywiście powodem do dumy i obdarowani chętnie się nim chwalili. Zabierali psa wszędzie ze sobą, dla wygody chowając go w rękawie. Ten zwyczaj doprowadził do miniaturyzacji rasy tak znaczniej i absurdalnej, że psy stały się skarłowaciałe, przestały się rozmnażać i trzeba było dla ratowania hodowli sprowadzić normalniej wielkości osobniki z Tybetu. Po śmierci cesarza Tzu Hsi hodowla zaczęła podupadać a na koniec większość psów została rozdana chińskim arystokratom. Nowi właściciele psów pałacowych poczuli się tak zaszczyceni ich posiadaniem, że rozpoczęli ich hodowlę, założyli nawet związek hodowców a do współpracy zaprosili grupę ekspertów, z pomocą których w 1938 roku stworzyli wzorzec rasy. Rok później władzę objęli komuniści, hodowlę luksusowych psów uznali za przejaw zgnilizny obyczajowej i nakazali jej likwidację. Na szczęście wiele psów zdołano wywieźć za granicę, co uratowało rasę od wyginięcia. Jej prawdziwy rozwój nastąpił dopiero w latach pięćdziesiątych, kiedy to Międzynarodowa Federacja Kynologiczna uznała wprawdzie shih tzu za rasę tybetańską, ale patronat nad jej rozwojem przyznała Anglikom, którzy rozpoczęli regularną hodowlę. Dzięki temu psy te stały się bardzo popularne, przebojem weszły na światowe ringi i okazały się ich wielką ozdobą. Przez bardzo długi czas obowiązywała ściśle przestrzegana zasada, że żaden pies nie może opuscić Chin, jeśli już ktoś ze względów dyplomatycznych został nim obdarowany, to przed przekazaniem go nowemu właścicielowi dosypywano psu do jedzenia drobno tłuczone szkło, co po kilku godzinach powodowało jego śmierć w okropnych meczarniach. W tych warunkach trudno się dziwić, że w Europie rasa długo pozostawała nieznana. Pierwszy raz poza państwem chińskim shih tzu znalazły się właśnie w Anglii, w 1927 roku, Zostały przywiezione na wyspy przez pannę Hutchins oraz państwa Brownrigg, którzy z zaledwie sześcioma osobnikami rozpoczęli hodowlę tej rasy. W początkach lat trzydziestych powstał klub rasy zarejestrowanej jako apso a w 1933 roku psy tej rasy uzyskały prawo do wystepowania w odrębnej klasie na wystawach kynologicznych. Na skutek nieporozumienia dwóch hodowców i jednocześnie wojskowych, pułkownika Bailey’a oraz generała Douglaas Brownrigga, doszło do wielkiej awantury w wyniku której shih tsu w liczbie 18-tu opuściły rasę apso i zostały zarejestrowane jako shih tzu. Rok później, w 1934 roku, został opracowany wzorzec rasy, a w 1949 roku Kennel Club przyznał prawo do ubiegania się o tytuł championa. Jest jeszcze w historii shih tzu bardzo ciekawa historia będąca powrotem do początków kształtowania się rasy. W latach 50-tych angielska hodowczyni panna Evans nie bez trudu uzyskała pozwolenie Kennel Clubu na pokrycie suczki shih tzu pekińczykiem. Potomstwo tej pary chrakteryzujące się skróconą kufą zrobiło prawdziwą furorę i w czwartym pokoleniu uzyskało rodowody shih tzu. Obecnie istnieją dwa, widoczne na poniższych szkicach, typy shih tzu: europejski - mocniejszy i cięższy od amerykańskiego, pies ma dobrze wysklepioną klatkę piersiową, w miarę szeroko rozstawione kończyny, bardziej okrągłą głowę oraz sprawiające wrażenie większych, pełne ekspresji oczy amerykański - delikatniejszy, o węższej klatce piersiowej, znacznie dłuższej szyi oraz mniejszej głowie, bliżej ustawionych, mniej masywnych i dłuższych kończynach . Nie ulega kwestii, że wyraźnie się różnią, typ amerykański jest bardziej wyniosły i elegancki. Co do tego, który jest ładniejszy, zdania prawdopodobnie są podzielone. Możemy jedynie dywagować, bo obowiązuje nas typ europejski, chociaż gdyby trochę wydłużyć szyję i nogi, pies niewątpliwie zyskałby na urodzie. Skojarzenie osobników tej samej rasy, tylko w innym typie to zaledwie ewolucja a nie rewolucja. Prawdopodobnie prędzej czy później ktoś się o to pokusi, jesli już tego nie zrobił. Podejrzewam, że białe sznaucery miniaturowe nie miałyby tak obfitego i jednocześnie szorstkiego owłosienia, gdyby wyprowadzaniu tego umaszczenia nie przyglądał się bardzo życzliwie pewien wyjątkowo urodziwy west highland terrier. I chwała mu za to! Wracając do shih tzu, prawdziwy rozwój rasy nastąpił dość późno, bo dopiero w latach 50-tych. FCI uznała, że shih tzu jest rasą tybetańską, ale patronat przyznała Wielkiej Brytanii biorąc pod uwagę zasługi tego kraju w jej popularyzacji w Europie i Stanach Zjednoczonych. Standard angielski, czy raczej europejski, został uznany przez FCI w 1954 roku. W latach 80-tych ubiegłego wieku shih-tzu stały się bardzo popularne, zarówno ze względu na swoją niezwykłą urodę jak i doskonały charakter. Do Polski trafiły w 1981 roku. Była to suka PIERINAS ISOLDE z Danii, importowana przez Małgorzatę Zieleniewską do hodowli Bravado, do której później dołączył pies DEIFOHOS z Kopfsteinu przywieziony z Czechosłowacji. Mamy obecnie shih tzu na bardzo wysokim, światowym poziomie, a ich popularność w naszym kraju stale rośnie. Młodzieżowy Zwycięzca Świata’ 2012 PRALINKA Ad Acte Wygląd Shih tzu jest jednym z tych psów, od których nie można oderwać oczu. Jego niezwykła uroda i niepowtarzalny sposób poruszania się powoduje, że nierzadko jest zwycięzcą konkursów finałowych na najbardziej prestiżowych wystawach kynologicznych. Ma wpisującą się w prostokąt sylwetkę, długi prosty grzbiet, szeroką i głęboką klatkę piersiową, mocne lędźwie oraz wysoko osadzony, zawinięty nad grzbietem ogon. Kończyny przednie krótkie, muskularne, obficie owłosione, z mocno owłosionymi łapami. Kończyny tylne krótkie i mocne, widziane z tyłu - proste. Uda zaokrąglone. Łapy okrągłe, mocno owłosione. Głowa osadzona na długiej, wysoko noszonej szyi, szeroka, o krótkiej, kwadratowej kufie, optycznie powiększonej obfitym owłosieniem. Oczy ciemne, szeroko osadzone, duże, ale nie wyłupiaste. Białko oka w żadnym wypadku nie powinno być widoczne. Uszy długie, zwisające, całkowicie pokryte długim włosem. Nos czarny lub wątrobiany u psów o tym samym umaszczeniu, znajdujacy sie na poziomie dolnej powieki lub poniżej. Nozdrza wydatne, szeroko otwarte, nigdy nie powinny być skierowane ku górze. Długość kufy powinna wynosić ok. 2,5 cm, ponieważ taka jest dostatecznie krótka, ale jeszcze nie powoduje kłopotów z oddychaniem. Shih tzu powinien mieć lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Nadmierny przodozgryz, który powoduje, że język wystaje nawet przy zamkniętym pyszczku jest wadą dyskwalifikującą. Wysokość w kłębie: psy i suki 20 - 26,7 cm. Masa ciała: psy i suki 4,5 – 8,1 kg. Charakter, usposobienie Shih tzu ma ugruntowaną opinię wspaniałego psa do towarzystwa. Jest bardzo pewny siebie, przyjazny dla otoczenia i mniej nieufny wobec obcych niż spokrewniony z nim lhassa apso. Ma bardzo miłe usposobienie, jest wierny i łatwy do układania. Z natury aktywny, chętnie uczestniczy w spacerach całej rodziny i w zabawach z dziećmi. Lubi długie ale niezbyt szybkie spacery, w czasie których nie wchodzi w utarczki z innymi psami. Nie boi sie zimna, warto jednak sprawić mu nieprzemakalny kombinezon na jesienne spacery, który chroni przed zamoczeniem i filcowaniem sie włosa. UFO Veseliy Gremlin (Makówka) w butach ze śniegu po powrocie z zimowego spaceru Shih tzu jest psem pojętnym i łatwo się uczy, wymaga jednak cierpliwości i łagodności, zdenerwowanie lub ostra reakcja właściciela potrafi zniweczyć dotychczasowe osiągnięcia. Jeśli naukę rozpocznie się odpowiednio wcześnie, pies świetnie poradzi sobie na szkoleniu w zakresie posłuszeństwa, sprawdzi się również w mini agility. Shih tzu cieszy się opinią najbardziej sprawnego, oprócz spaniela tybetańskiego, wśród psów ozdobnych i do towarzystwa. Co ciekawe, jest doskonałym obserwatorem, podczas ćwiczeń podpatruje i naśladuje inne psy. Choć jest wierny i posłuszny, to czasem podobnie jak kot, lubi chodzić własnymi drogami. Uwielbia pieszczoty i głaskanie, ale to on decyduje, kiedy ma na nie ochotę. PL Champion Solaris Avis HONEY LOVE Szata Szata jest największą ozdobą shih tzu. Ma wspaniałą, długą, sięgającą aż do ziemi sierść, która powinna być gruba, prosta lub lekko falista, ale nigdy nie kędzierzawa, podszyta bardzo solidnym, gęstym podszerstkiem. Falistość jest niepożądana, ale tolerowana. Na czubku głowy włosy rosną do góry, układając się na kształt chryzantemy. Żeby nie opadały na oczy, powinno się je spinać w kucyk. Można to zrobić gumką lub ozdobną kokardką. Upięcie widocznego na zdjęciu obok kucyka wystawowego jest wielką sztuką. Opisujemy to tutaj. Umaszczenie: dowolne. Szata może być jedno, dwu, lub wielobarwna, wszystkie kombinacje kolorów są akceptowane zwłaszcza, gdy znaczenia są symetrycznie rozłożone. U psów łaciatych bardzo pożądana jest mała biała gwiazdka na czole i biały koniuszek ogona. Sierść shih tzu wymaga niezwykle systematycznej pielęgnacji, Ich właściciele mają jednak szczęście, bo te niezwykłe pieski uwielbiają być czesane, pod warunkiem, że zostały bardzo wczesnie do tego przyzwyczajone i robi się to delikatnie a sierść jest zadbana i nie ma w niej supłów. Jeśli pies nie ma być wystawiany, można mu skrócić włos i ostrzyc na sportowo, będzie wyglądał równie ładnie a krótka sierść jest bez porównania łatwiejsza do utrzymania w nienagannym stanie. Więcej na temat pielęgnacji sierści shih tzu i przygotowania go do wystaw - kliknij tutaj Zdrowie Choć shih tzu jest psem długowiecznym, dożywa 14-16 lat i cieszy się dobrym zdrowiem, to jego właściciel powinien regularnie sprawdzać stan oczu swojego przyjaciela. Są one podatne na urazy i wysychanie, co sprzyja rozwojowi różnego rodzaju chorób. Zdarzają się czasem takie wady wrodzone jak entropium i ektropium a także zwężenie lub niedrożność kanalików łzowych, co powoduje ciągłe łzawienie i powstawanie brzydkich zacieków pod oczami. Regularnej kontroli wymagają również całkowicie zasłonięte sierścią, słabo wentylowane uszy. W gorące dni, podobnie jak wszystkie psy ze skróconą kufą, shih tzu może mieć problemy z oddychaniem. W czasie letnich upałów trzeba więc zapewnić mu chłodne miejsce do wypoczynku, a na dłuższy spacer wybrać się dopiero po zachodzie słońca. Trzeba też zrezygnować z podróży samochodem, chyba że jest wyposażony w bardzo dobrze działającą klimatyzację i w żadnym wypadku ani na chwilę nie zostawiać psa samego w samochodzie. U niektórych psów zdarza się uwarunkowane genetycznie zwężenie nozdrzy, które utrudnia psu oddychanie i wymaga zabiegu operacyjnego. Z chorób immunologicznych wymienić należy zespół Cushinga i niedoczynność tarczycy. Specyficznym dla shih tzu schorzeniem jest niewydolność nerek. Mimo tylu potencjalnie zagrażających tej rasie chorób, shih tzu mało chorują i do końca życia zachowują dobrą kondycję. Ch Pl RED WHITE SWEETS Z Kojca Coli dowód, że wystawowa kariera nie wyklucza korzystania z radości życia Do kogo pasuje ten pies ? Odpowiedź jest prosta: shih tzu pasuje do każdego, pod jednym wszakże warunkiem, że będzie to osoba, która potrafi odpowiednio zadbać o jego sierść. Właściciel musi sobie zdawać sprawę z tego, że jeśli pies ma wyglądać schludnie, trzeba go bardzo regularnie kąpać i szczotkować. Codzienna pielęgnacja nie wymaga nadzwyczajnych zdolności manualnych, natomiast przygotowanie psa do wystaw to już duża sztuka. Ponieważ utrzymanie długiej sierści jest dość kłopotliwe, można ją w dobrym salonie skrócić na tyle, żeby właściciel poradził sobie z utrzymaniem jej w porządku. Wówczas największy problem tej rasy przestanie być problemem. Shih tzu jest psem bardzo spokojnym, inteligentnym, serdecznym i ogromnie przywiązanym do swojego pana. Jak przystało na psa dalekego wschodu, do obcych podchodzi czasem z rezerwą i nawet robi wrażenie wyniosłego i nieprzystępnego. W rzeczywistości potrafi być bardzo radosny, lubi sie bawić, bywa żywiolowy, ale natychmiast się uspokaja, kiedy jego pan kończy zabawę. Jest psem niezwykle czystym i bardzo szybko uczy sie załatwiać swoje potrzeby na dworze. W domu nie sprawia kłopotów, jest posłuszny, choć czasem, kiedy mu coś wpadnie do głowy - odmawia wykonania polecenia. Wtedy, jak przystało na przybysza ze wschodu, głośno nie protestuje, tylko po prostu polecenia nie rozumie lub nie słyszy. Równie dobrze nadaje się dla rodziny z dziećmi jak i dla osoby samotnej. Może mieszkać w każdym, nawet maleńkim mieszkaniu. Potrzebuje bliskości człowieka, najchętniej towarzyszyłby cały czas zwoim opiekunom, ale jeśli zostanie do tego przyzwyczajony, może bez problemu zostać sam w domu. Można go zabrać dosłownie wszędzie, uwielbia spacery i doskonale znosi podróż samochodem. Niekonfliktowy charakter powoduje, że bez problemów może mieszkać z innymi zwierzętami, również kotami, choć zabawy z nimi mogą być niebezpieczne, ponieważ kocie pazury w czasie zabawy mogą skaleczyć jego oczy. Shih tzu jest pieskiem lubiącym komfort i spokój, nie znosi hałaśliwych miejsc, zamieszania, krzyków i głośnej muzyki. Jest bardzo przyjazny wobec dzieci, zawsze skory do zabawy, wysoko ceni różne zabawki, ale zdecydowanie najwyżej zabawę ze swoim panem. Zalety i wady + doskonały pies do towarzystwa + bardzo przywiązany do właściciela + przyjazny wobec dzieci i zwierząt + łatwo przystosowuje się do każdych warunków + nie jest hałaśliwy + nie linieje - wymaga systematycznej pielęgnacji - źle znosi upały - czasem chrapie Multi Champion Solaris Avis FANTASTIC LADY Jak znaleźć dobrą hodowlę ? Jeśli chcesz kupić psa tej rasy, unikaj niesprawdzonego źródła, poszukaj dobrej, legalnej hodowli w naszym Katalogu Hodowców Wszystkich należących do ZKwP/FCI Hodowców psów rasowych zapraszamy do wpisania się do prowadzonego na naszym portalu Katalogu Hodowców, żeby ci, którzy chcą kupić dobrze odchowane szczenię, mogli do nich trafić. Wpis do katalogu jest bezpłatny. Wzorzec rasy FCI Wzorzec FCI nr 208 / wersja polska luty 2011 SHIH TZU POCHODZENIE: Tybet. PATRONAT: Wielka Brytania. DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: UŻYTKOWOŚĆ: Psy do towarzystwa. KLASYFIKACJA : Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 5 Rasy tybetańskie. Bez prób pracy. KRÓTKI RYS HOSTORYCZNY: Ludzie nierzadko mylą shih tzu i lhasa apso, ale różnice między tymi psami są ewidentne. Rasa ta pochodzi z Tybetu, ale rozwijała się w Chinach, gdzie psy te mieszkały w pałacach cesarskich. Chiny stały się republiką w roku 1912, i wtedy pierwsze egzemplarze shih tzu trafiły na Zachód, a do Wielkiej Brytanii w roku 1931. Za samodzielną rasę uznano je tam w 1934 roku, z odrębną księgą rodowodową od roku 1940 i prawem do championatu od roku 1949. Szczególnie atrakcyjną cechą rasy jest włos, układający się na głowie na kształt chryzantemy. WRAŻENIE OGÓLNE: Krzepki, obficie, ale nieprzesadnie owłosiony, z charakterystycznym, aroganckim sposobem bycia i twarzą przypominającą chryzantemę. WAŻNE PROPORCJE: Długość od kłębu do nasady ogona większa od wysokości w kłębie ZACHOWANIE/TEMPERAMENT: Inteligentny, żywy i czujny. Przyjazny i niezależny. GŁOWA: Szeroka, okrągła; szeroka między oczami, z wyraźnym stopem. Bujnie owłosiona, z włosem opadającym nad oczami. Obfita broda i bokobrody, Włos na kufie rośnie w górę, dając charakterystyczny efekt chryzantemy. Sierść nie przeszkadza w Stop: wyraźny. TRZEWIOCZASZKA: Nos: Czarny, ale u psów wątrobianych lub łaciatych wątrobianych - nos ciemno wątrobiany. Grzbiet nosa powinien znajdować się na poziomie dolnej powieki lub nieco poniżej. Nos skierowany w dół wysoce niepożądany. Szeroko rozwarte nozdrza. Ściśnięte nozdrza - wysoce niepożądane. Kufa: Szeroka, graniasta, krótka, nie pomarszczona, płaska i owłosiona. Długości ok. 2,5 cm od wierzchołka do stopu. Grzbiet nosa prosty lub nieco zadarty. Pigmentacja kufy tak pełna, jak tylko możliwe. Wargi: zamknięte Uzębienie: Szeroka szczęka i żuchwa, lekki przodozgryz lub zgryz cęgowy. Oczy: Duże, ciemne, okrągłe, rozstawione szeroko, ale nie wyłupiaste. Ciepłe w wyrazie. U psów wątrobianych lub o wątrobianych znaczeniach, dopuszczalny jest jaśniejszy kolor oczu. Niewidoczne białkówki. Uszy: Duże, z długim płatem usznym, zwisające. Osadzone nieco poniżej sklepienia czaszki; owłosione tak obficie, że wydają się zlewać z owłosieniem szyi. SZYJA: Proporcjonalna, łukowata. Długość odpowiednia dla dumnego noszenia głowy. TUŁÓW: Grzbiet: Prosty. Lędźwie: Dobrze związane i mocne. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, zaiweszona między nogami. OGON: Obficie owłosiony; noszony wesoło, wysoko ponad grzbietem. Osadzony wysoko. Noszony – w przybliżeniu – na wysokości sklepienia czaszki, przydając harmonii sylwetce. KOŃCZYNY:KOŃCZYNY PRZEDNIE: Łopatki: Mocne, dobrze ukątowane. Przedramię: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu; tak proste, jak tylko możliwe przy szerokiej, nisko zawieszonej klatce piersiowej. Łapy: Zaokrąglone, mocne, obficie owłosione. KOŃCZYNY TYLNE: Wygląd ogólny: Nogi krótkie i muskularne, o mocnym kośćcu. Widziane od tyłu – proste. Uda: Dobrze zaokrąglone i muskularne. Łapy: Zaokrąglone, mocne, o mocnych opuszkach; obficie owłosione. CHÓD/RUCH: Arogancki, płynny; przednie kończyny z dobrym wykrokiem, mocna akcja kończyn tylnych, z ukazywaniem całych opuszek stóp. SZATA:SIERŚĆ: Włos okrywowy długi, gęsty, nie lokowaty; umiarkowanie obfity podszerstek. Dopuszczalny lekko falisty. Sierść nie może przeszkadzać w widzeniu ani utrudniać ruchu psa. MAŚĆ: Dopuszczalne wszystkie kolory; biała strzałka na czole i biały koniec ogona – bardzo pożądane u psów łaciatych. WYSOKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA: Wysokość w kłębie: Nie więcej, niż 27 cm. Typ i cechy charakterystyczne dla rasy, są najwyższej wagi i w żadnym wypadku nie należy ich poświęcać jedynie dla wielkości. Masa: 4,5 – 8 kg. Idealna waga: 4,5 – 7,5 kg. WADY: Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady i oceniane w zależnosci od nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: agresja lub wyraźna lękliwość każdy pies wykazujący wyraźne wady budowy lub zaburzenia charakteru, powinien zostać zdyskwalifikowany. Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny. Źródło: Shih Tzu pies do towarzystwa, doskonały przyjaciel rodziny. Popularna dziś rasa pochodzi z Tybetu, rozwinęła się w Chinach, gdzie mieszkała na dworze cesarzowej Tzu Hsi, wraz z inną znaną rasą psów - pekińczyków. Shih Tzu podobnie jak inne rasy psów ozdobnych ma długą i gęstą sierść. Charakterystyczne dla tej rasy jest ich fryzura na którą składa się kitka wiązana na środku głowy. Mimo uroczego wyglądu, zalecane jest regularne przycinanie psiej grzywki/ Krótkie cięcie ułatwia opiekę nad psem a jemu polepsza komfort widzenia. Pomaga również w utrzymanie pyska i oczu w czystości. Nieduże rozmiary Shit Tzu, jego upodobanie do komfortu, małe wymagania oraz przyjazny stosunek do ludzi czyni z tych psów niemal idealnych towarzyszy do mieszkania, czy bloku. Shih Tzu będzie się dobrze czuł zarówno na salonach jak i w maleńkim charakterystyka rasywaga od 5 do 7 kgwysokość 25 cm - 30 cm szkolenie: standardowemaść: rozmaitadługość życia: 14-16 latOgólna charakterystyka Shih TzuShih tzu w jez. chińskim oznacza psa lwa, jednak poza bujną grzywą nie ma tu wiele cech wpólnych z dzikim kotem. Rasa ta pochodzi ze skrzyżowania Lhaso Apso z pekińczykiem, pracowały kiedyś jako psy stróżujące na dworskich pałacach. Były to święte psy chińczyków i Tybetańczyków. Do Chin trafiły jako prezent od Buddyjskich mnichów dla cesarzowej w połowie XIX wieku. Wówczas pełniły rolę psów stróżujących. W chinach jak i w samym Tybecie psy te zyskały rolę - świętych zwierząt, dlatego zakazywano ich wywozu do innych krajów. Dopiero w XX wieku Shih Tzu przekroczyły granicę. w 1930 roku zostały przywiezione do Europy i zostały sklasyfikowane wraz z inną rasą Lhasa Apso. Dopiero po 5 latach Związek Kynologiczny uznał Shih Tzu za odrębną rasę psów. Charakter Shih TzuNiezależny i czujny obrońca o żywym charakterze, swoją niezależnością przypomina bardziej kota niż psa. Lubi chodzić własnymi drogami, samemu zapewniając sobie rozrywkę. Szkolenie Shih tzu nie należy do najprostszych, ale nie oznacza że się nie da. Pies będzie posłuszny o ile będzie mu po drodze w wykonaniu polecenia. Typowy, elegancki pies do towarzystwa, bardzo lubi zasypiać na kolanach opiekuna, toleruje dotyk a wręćz bardzo lubi być głaskanym. Tak zwany piesek nakolankowy, pomimo przywiązania do właściciela nie ma problemu zostawieniem Shih tzu samego w domu, nawet na kilka godzin. Czy Shih Tzu szczeka? Szczeka jak każdy pies, kiedy czuje się zagrożony, dużo zalezy od wychowania. W stosunku do obcych bywa nieufny ale odpowiednia socjalizacja może z niego uczynić niezwykle towarzyskiego psa. W stosunku do innych zwierząt Shih Tzu będzie Psy Shih Tzu to zwierzęta towarzyskie, które uwielbiają być głaskane, pielęgnowaneShih Tzu ndobrze się rozwijają w pobliżu ludzi i innych psów. Przez długi czas nie znoszą samotności. Więc jeśli jesteś nieobecny przez kilka godzin każdego dnia, posiadanie pary Shih Tzu , a może nawet kota , jako towarzysza zabaw byłoby idealnym rozwiązaniem dla tego Tzu szczekająShih Tzu na ogól są spokojnymi psami, ale kiedy uznają coś wartego zaalramowania na pewno o tym poinformują, niezależnie od pory dnia czy nocy!Shih Tzu chrapiePosiadanie w domu chrapiącego psa, może być urocze, ale nie jest to objawem zdrowia. Te dźwięki występują ponieważ psy te mają płaskie pyszczki co ogranicza przepływ powietrza w kanale nosowym czy nie ma się czym przejmować, gdy chrapią, ale zwróć uwagę, jeśli twój Shih Tzu ma prawdziwy problem z oddychaniem i omów swoje obawy ze swoim Tzu są lojalnymi psami i mogą być uparte Shih Tzu są bardzo lojalni wobec swojej rodziny, jednak zwykle są bardziej lojalni wobec jednego członka ludzkiego stada. Co oznacza, ze wybierają sobie ulubionego Pana czy Panią, dlatego nie obrażaj się, jeśli to nie ty. Zauważ, że Shih Tzu kochają wszystkich członków rodziny, po prostu mają swoich ulubionych i nie widzą potrzeby trzymania tego w tajemnicy. Mimo wszystko to bardzo uparte psiaki, potrafią być niezależne co nieco utrudnia szkolenie. Jak szkolić Shih Tzu?Szkolenie Shih Tzu mimo jego upartej i niezależnej natury nie jest tak trudne jak np: u Basenji czy innych ras pierowtnych. Na szczęscie znalezienie odpowiedniej motywacji na jedzenie czy zabawkę powinno rozwiązać problem ze szkoleniem psa. Ponadto w szkoleniu Shih Tzu liczy się dużo pozytywnych pochwał, karaniem niczego u tego psa nie wskóramy. Shih Tzu uwielbiają siedzieć na kolanach Jeśli lubisz się przytulać, z pewnością pokochasz przytulanie Shih Tzu. Nie kochają niczego bardziej jak towarzystwo swojego opiekuna, dlatego ta ich wdzięczność to jedna z najpiękniejszych cech. Pielęgnacja Shih TzuPies ten należy do ras długowłosych i wymaga regularnego szczotkowania, strzyżenia. Włos okrywowy psa jest długi i dość twardy, ale chroni go przed zimnem. Podszerstek ma delikatny ale gęsty. Łatwo się kołtuni. Psy, które są nie wystawiane zwykle strzyże się na bardzo krótko. Dodatkowo ten gęsty włos ma tendencję wchodzenia do oczu psa – dlatego i oczy należy poddać ścisłej kontroliShih mają długą piekną sierść Zasadniczo podwójna szata oznacza, że ​psy ​mają dwie warstwy włosów. Włosy najbliższe ich skórze nazywane są podszerstkiem (lub spodnią warstwą), która składa się z gęstych krótkich włosów o miękkim, puszystym wyglądzie, który chroni skórę przed zimnem. Zewnętrzna warstwa składa się z dłuższych włosów, które chronią je przed poparzeniami słonecznymi i ukąszeniami owadów. Shih Tzu wymagają codziennej pielęgnacjiPozostawienie długiego płaszcza Shih Tzu może być niewątpliwie cudowne. Jednak długie włosy będą oznaczać, że musisz je codziennie pielęgnować. Codzienne szczotkowanie i czesanie pomoże usunąć brud zalegający w sierści. Ponadto regularne szczotkowanie pomoże zapobiec zaplątaniu się i zmatowieniu jego także zwrócić uwagę na czyszczenie oczu Shih Tzu, ponieważ oczy psów są szczególnie podatne na zabrudzenia i zanieczyszczenia. Brak chigieny w okół oczu i samych oczu może doprowadzić do iich nfekcji. najlepiej w tym celu używać preparatoów do pielęgnacji oczu przeznaczonych dla psów. Ważne jest również zwracanie uwagi na pysk pieska, ponieważ długa sierść wokół brody ma zwyczaj zbierać wszystkie resztki jedzenia. Nalezy ją również regularnie przemywać. Shih Tzu pies dla alergika Shih Tzu nie ma futra/ sierści tylko jedwabiste i długie włosy, które nie wypadają za każdym razem, gdy dotkniesz psa. Dzięki temu czyni ich idealne psy z włosami, odpowiednie dla ludzi z alergią na sierść psów. Ta cecha sprawia również, że łatwiej jest zadbać o czystość w domu, posiadając takiego psa. Mimo braku regularnego linienia, Shih Tzu wymaga konkretnych zabiegów pielęgnacyjnych. Zdrowie Shih TzuJak wszystkie małe pieski z krótką kufą, Shih tzu bardzo źle znosi wysokie temperatury. Krótki pyszczek powoduje, że piesek może być niedotleniony, co z kolei może wywoływać problemy z sercem. Ponadto w rasie pojawia się choroby oczu, niewydolność nerek, niedoczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy tzw. choroba Addisona, zwężenie nozdrzy, itp. Pomimo tych wszystkich przypadłości - Shih Tzu to rasa długowieczna, rekordziści dożywają nawet do 16 roku jest idealny właściciel dla Shih Tzu?Shih Tzu to pies do towarzystwa, zwzwyczaj pogodny i przyjacieslki choć wiele zależy od wychowania ( socjalizacji). Jego spokojny temperament Shih Tzu sprawia, że ​​wybór tego psa jest idealny dla rodzin z dzieśmi. Jednak ważne jest aby od małego uczyć dzieci jak delikatnie obchodzić się z Tzu zazwyczaj bardzo dobrze dogaduje się z ludźmi w każdym wieku, a także z innymi psami, również nie powinien mieć problemu kiedy do domu zawita kot. Nie ma silnego instynktu pogoni. W końcu topies stróżujący, wobec tego cechy takie jak pogoń, chwytanie zostały u niego wygaszone. Najlepsza karma dla Shih TzuPsy małych ras takie jak Shih Tzu znane są z wybrednego charakteru. Najlepsza karma dla Shih Tzu to taka o podwyższonej smakowitości. Może to być zarówno karma mokra, jak i wysoko mięsna, bezzbożowa. W przypadku zdecydowania się na żywienie karmą mokrą należy pamiętać o regulanym myciu zębów. Małe rasy psów mają tendencję do odkładania się kamienia nazębnego. Dodatkowo w ramach profilkatyki stomatologicznej zalecane jest podawanie przysmaków dentystycznych, tak by pies miał szansę ścierać kamień nazębny na bieżąco. Podawanie sucych karm dla małych ras jest również dobrym wyborem. Takie karmy zapewniają pełne odżywienie, dbają o sierść pieska, a także zapewniają potrzebę żucia i gryzienia. dodatkowo mają mikro granulki dostosowane do potrzeb małych ras. Tutaj znajdziesz pełną listę karm dla małych ras psów do jakich należy Shih Tzu. Akcesoria dla Shih TzuSzampon i Odzywka dla psów rasy Shih Tzu Szczotka do włosówPreparat do pielęgnacji sierściPrzysmaki dentystyczne Karma sucha i mokra dla małych psów Małe legowisko Torba albo transporter Szelki - Shih Tzu nie powinien chodzić w obroży Gumki do włosówMiska z płaskim dnem - mała miseczka Wady Shih TzuLiczne wady genetycznePracochłonna pielęgnacjaZalety Shih TzuKrótkie spaceryNie gubi sierściLekki można go wszędzie ze sobą zabieraćMało kosztowna opieka, zakup karmyDługowieczna rasaDoskonały towarzysz do domu z dziećmi Toleruje inne zwierzętaNie jest agresywny Może mieszkać w mieście, bloku Zadko przejawia lęk przed samotnością Przez aktualizacja dnia 18:58 1. Większość ras psów została sztucznie stworzona przez człowieka Współcześnie istnieje zaledwie kilka ras psów, których materiał genetyczny niewiele różni się od genów wilka. Należą do nich między innymi husky syberyjski, chart perski, chow chow, terier tybetański, ale też… shih tzu i pekińczyk! Znaczna większość z wyodrębnionych współcześnie ras została stworzona przez człowieka poprzez sztuczny dobór osobników do krycia. Pod tymi słowami kryje się zarządzanie psim rozrodem tak, aby uzyskać osobniki spełniające określone funkcje i kryteria urody (jest to tzw. hodowla ze względu na eksterier). I, jak to zazwyczaj bywa, gdy człowiek ingeruje w prawa natury, z rasami psów nie wszystko poszło tak, jak powinno. Nieumiejętny dobór osobników spowodował na przykład, że niektóre rasy są obecnie predysponowane do chorób stawów lub specyficznych dla danej rasy problemów behawioralnych. 2. Dla psa kara może być… nagrodą! Jak to? Kara nagrodą? Otóż tak, nierzadko bowiem zdarza się, że najcenniejszą nagrodą dla psa jest… uwaga jego właściciela! Szczególnie, kiedy na co dzień nie dostaje jej wystarczająco dużo. Karcąc psa, możemy niechcący wzmocnić niepożądane zachowanie, ucząc go, że zachowując się w ten sposób, dostaje to, o czym tak bardzo marzył – uwagę. Ale karcenie jest złe i nieskuteczne nie tylko z tego powodu. Przede wszystkim powoduje utratę zaufania czworonoga do swojego przewodnika i bardzo zaburza relacje. Jeśli zatem chcemy mieć psa pewnego siebie, podążającego za nami i oddanego, postawmy na szkolenie pozytywne! 3. Psie uszy „potrafią mówić”… Psie uszy pełnią bardzo ważną rolę w komunikacji. Choć różnią się między sobą budową, to obserwacja ich położenia w zależności od sytuacji może okazać się całkiem fascynującym zajęciem. Najłatwiej oczywiście obserwować uszy, kiedy ich budowa sprawia, że są stojące, ale wprawiony obserwator i na podstawie klapniętych uszu jest w stanie wyciągnąć ciekawe wnioski. ©Shutterstock Neutralna pozycja dla uszu, oznaczająca mniej więcej tyle co uprzejme zainteresowanie tym, co mówi właściciel, to ta, kiedy kierują się one lekko ku przodowi, a pies jest zrelaksowany. Postawione uszy do przodu, szczególnie w połączeniu z podkulonym ogonem, mówią nam, że pies się boi. Kiedy jedno ucho jest skierowane do przodu, a drugie do tyłu, oznacza to gotowość do walki. Kiedy pies odczuwa niepokój – kładzie uszy po sobie. 4. Pies śpi więcej niż człowiek Pies potrzebuje średnio 14 do nawet 16 godzin snu na dobę. To znacznie więcej niż człowiek, dlatego możemy przypuszczać, że podczas gdy nie ma nas w domu, pies nie nudzi się, a po prostu śpi. Jeśli jednak w tym czasie pies niszczy otoczenie, meble, piszczy i wyje, prawdopodobnie cierpi na lęk separacyjny. Jest to podstawa do pracy z doświadczonym psim behawiorystą, który znajdzie i rozwiąże jego przyczynę. Oczywiście pies „śpiący” w ciągu dnia tak naprawdę nie zapada w głęboki sen, ale po prostu drzemie (przybiera wówczas pozycję podobną do „waruj” lub zwija się w kłębek). Choć nie każdy o tym wie, pies może zaznać pełnego, regenerującego snu dopiero w pozycji „zdechł pies”, nazywanej często równie uroczo „na trupa”. Jego ciało jest wówczas w pełni zrelaksowane i pies może wejść w fazę snu głębokiego REM. 5. Istnieje muzyka dla psów W roku 2017 szkocki zespół Alestorm, grający muzykę z gatunku zwanego wesoło pirackim metalem, wydał swoją nową płytę No Grave But The Sea w podwójnej wersji – dla ludzi i dla psów. W psiej wersji wszystkie partie wokalne zostały zamienione na psie szczekanie. Oczywiście jest to forma ekspresji nietypowego poczucia humoru chłopaków z Alestorm, ale można znaleźć w Internecie muzykę relaksacyjną dla psów. Nie znalazłam niestety badań dowodzących jakiejkolwiek jej skuteczności. 6. Gdy pies się boi – nie pocieszaj go! Głaszcząc, pocieszając i uspokajając psa podczas reakcji lękowej, tylko pokazujemy mu, że jego strach i lęk są słuszne, wzmacniając to zachowanie. To zrozumiałe, że kiedy ktoś bliski cierpi, mamy odruch, aby go przytulić, uspokajać czy pogłaskać, ale w tej sytuacji lepiej nie reagować emocjonalnie. Pokażemy mu tym samym, że dany bodziec nie jest powodem do niepokoju. Oczywiście nie chodzi o to, by całkowicie zignorować psa, który przecież może poczuć, że nie ma w nas oparcia. Możemy spróbować odwrócić jego uwagę zabawką, ale nic na siłę. W przypadku nasilającego się lęku warto skorzystać z pomocy behawiorysty i lekarza weterynarii. 7. Psie nozdrza działają osobno Pies węsząc, używa swoich nozdrzy, czyli dziur na przedzie nosa, w różny sposób. Prawe, które jest połączone z prawą półkulą, analizuje bodźce obce, wywołujące lęk. Jeśli pies obwąchuje człowieka prawym nozdrzem, oznacza to nieufność. Za to lewe nozdrze łączy się z lewą półkulą i analizuje bodźce znajome i bezpieczne. Udowodniono, że jeśli pies czuje zapach, który jest mu miły lub obojętny, to najpierw wącha go lewym, a dopiero potem prawym nozdrzem. 8. Czekolada to trucizna Wielu właścicieli nie zdaje sobie z tego sprawy, ale czekolada zawiera w sobie bardzo szkodliwy składnik – teobrominę – która może doprowadzić do poważnego zatrucia, a nawet śmierci zwierzęcia. Pierwsze objawy pojawiają się w ciągu 4 godzin od spożycia. Nie należy ich bagatelizować. Gdy pies spożyje czekoladę, szczególnie w dużej ilości, trzeba udać się do lekarza weterynarii. 9. To nie geny pełnią decydującą rolę… ©Shutterstock Tak samo jak ludzie, psy różnią się między sobą nawet w obrębie jednej rasy czy jednego miotu. Oczywiście rasa predysponuje pewne zachowania i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia określonych cech charakteru, ale to nie jest ani pewne, ani wiążące. Na charakter psa silny wpływ mają zarówno cechy biologiczne, jak i środowisko oraz doświadczenie (te dwa ostatnie nawet bardziej!), a kombinacje tych czynników są tak złożone, że nie sposób przewidzieć, jaki dany pies będzie. Wobec tego możemy spotkać agresywne labradory i golden retrievery, które są przecież uznawane za łagodne i rodzinne psy, jak i potulne – powszechnie uznawane za „bardzo groźne psy“ – rottweilery czy amstaffy. 10. Pies widzi inaczej niż człowiek Budowa psiego oka różni się od budowy oka ludzkiego. Co fascynujące, w naturze wilkom i psom wzrok nie jest niezbędny. Doskonały słuch i węch są wystarczające do przetrwania, wzrok tylko wspomaga ich pracę. Innymi słowy, jedynie potwierdza to, co wcześniej pies już wyczuł i usłyszał. Psia wizja jest mniej ostra niż ludzka. Do tego psie oko nie jest przystosowane do obserwacji z bliska, dlatego pies często może nie zauważać zabawki, która leży pod jego nosem. Przedmioty znajdujące się w ruchu są dla psa ostrzejsze. Tak samo jak w przypadku charakteru, tak i przy budowie oka występują różnice pomiędzy rasami. Psy, które mają dłuższe nosy, widzą lepiej na tak zwanych peryferiach obrazu, czyli dookoła, a niekoniecznie w centrum. Psy z krótkimi kufami, takie jak mopsy, mają ostrzejszy obraz w centrum pola widzenia niż na jego brzegach. Te różnice wyjaśniają niektóre specyficzne dla raz upodobania, takie jak np. niechęć mopsów do biegania za piłką, co zdaje się być ulubionym zajęciem np. labradorów. Bibliografia: 1. Alexandra Horowitz, Oczami psa. 2. Alexandra Horowitz, Nosem psa. 3. Ellen M. Lindell Rozważania na temat agresji u psów. 4. Patricia McConnell Drugi koniec smyczy. 5. Lek. wet. Natalia Blanda, dr n. wet. Adam Piórek, Zatrucie czekoladą u psów.

ciekawostki o psach shih tzu